Toegang tot mijn hart

Ik ha een lyts huske
Der is het tsjuster.
Hiel tsjuster
Ik ken der hast neat sjen
Dat komt troch de pine en it fertrie
Wat net ien sjocht.
Ynienen wurdt der kloppe.
Ik skrik
Wa soe dat weze ?
Sil ik de doar iepen dwaan ?
 
Stikum Sjoch ik troch in rutjes
Der stiet in man.
Wer kloppet er
Wifkjend doch ik iepen
Ik wurdt ferlochte troch syn ljocht.
Der strielet frede fan syn gesicht.
 
Hy rezget troch myn huske.
Oeral der’t er komt
Wurdt it ljocht
Hy hellet de pine en het fertriet fuort
 
Hy is myn treaster.
Hy hat tagong ta myn huske

Ik heb een klein huisje
Daar is het donker.
Heel donker
Ik kan er haast niets zien
Dat komt door de pijn en het verdriet
Wat niemand ziet.
Plotseling wordt er geklopt
Ik schrik
Wie zal dat zijn ?
Zal ik de deur open doen
 
Stiekem zie ik door een ruitje
Daar staat een man
Wie klopt daar
Weifelend doe ik open
Ik werd verlicht door zijn licht.
Er straalde vrede van zijn gezicht.
 
Hij ging door mijn huisje.
Overal waar hij komt
wordt het licht.
Hij haalt de pijn en het verdriet  weg.
 
Hij is mijn trooster
Hij heeft toegang tot mijn huisje